Kłody, pieńki i głazy

Tej trójki nie może zabraknąć na naturalnym placu zabaw. Chyba że akurat masz inną wizję. Na początek małe wyjaśnienie. Mówiąc o kłodach, mamy na myśli kłody i wyrzynki. Mówiąc o pieńkach — wałki i wyrzynki. A mówiąc o głazach… po prostu głazy.

Skoro podstawowe kwestie wyjaśniliśmy, przejdźmy do kilku pomysłów, co można z tych elementów zrobić. Przykładowo: krąg do narad, tor przeszkód, siedziska i stoły, równoważnie, obrzeże piaskownicy, ścieżka, bujaki, kuchnia błotna, „łódka” na piaskowej rzece, tor wodny, krosno do tkania (pieniek + gwoździe), lapidarium. I wiele, wiele innych.

Kłody i pieńki

Powinny być z dobrego, twardego drewna. Należy je przeszlifować, żeby usunąć ewentualne drzazgi, a także zaoblić krawędzie. Pieńki dodatkowo można ponacinać (ryflować), aby zmniejszyć ryzyko poślizgnięcia na mokrej powierzchni. Korę można zostawić, jednak zalecamy regularne kontrole. Gdy tylko kora zacznie odchodzić, wówczas należy zdjąć ją całą.

Głazy

Powinny być obłe, bez ostrych krawędzi (dlatego mówimy o głazach, a nie o blokach), nie mogą być łupliwe. Nie powinny też nagrzewać się na słońcu — lepiej wybrać jasne głazy lub ustawić je w cieniu. Głazy, podobnie jak kłody i pieńki, możemy modelować. Możemy zrobić otwór, przez który puścimy strumień wody, albo wygładzić fragment tak, aby powstała zjeżdżalnia. Możemy go ściąć, wygładzić powierzchnię i wygrawerować na niej planszę do gry w chińczyka lub szachy.

Bezpieczeństwo

Ważne, aby wszystkie te elementy były odpowiednio zabezpieczone. Możemy zostawić luźne elementy w ogrodzie, które dzieci dowolnie przestawiają (np. małe pieńki), ale przy większych gabarytach trzeba zadbać o stabilność. Pieńki powinny być zakopane przynajmniej na 1/3 swojej wysokości, dlatego muszą być wykonane z drewna odpornego na kontakt z ziemią (np. robinia, dąb) lub zaimpregnowane. Kłody należy dobrze zabezpieczyć przed przewróceniem, np. przez wbicie od spodu długich prętów.
Na koniec jeszcze uwaga dotycząca rozmieszczenia. Zgodnie z normą bezpieczeństwa PN-EN 1176, którą stosujemy na publicznych placach zabaw, ale nie zaszkodzi również na prywatnych, wokół urządzeń musi zostać zachowana strefa wolna, min. 150 cm wokół. W tej strefie nie powinny znaleźć się inne urządzenia, elementy małej architektury, krawężniki, ścieżki. Oczywiście, jeśli chcemy zrobić tor z pieńków, nie musimy ich rozsuwać na taką odległość, bo raczej nie miałoby to sensu. Tor przeszkód jest traktowany jako grupa, wokół której zachowana jest strefa wolna, ale poszczególne elementy są oddalone na odległość, która pozwala na swobodny krok, np. 40 cm. Jeśli kłody i pieńki będą wystawać ponad ziemię mniej niż 60 cm, nawierzchnia wokół może być dowolna, nawet betonowa czy drewniana. Jeśli będą mieć od 60 do 100 cm, ewentualny upadek zamortyzuje również trawa. Ale powyżej konieczna już będzie inna nawierzchnia amortyzująca, np. piasek czy żwir.